Saturday, 24 February 2007

Нутгаа санасан нь

Харангийн Лхагваа, гитарчин Өөжгий хоёрын тоглолтыг монгол пабанд үзчихээд Дариймаа, Цэндээ хоёр Paddington-оос шөнийн 2 цагт гурван автобус дамжин Willesden Green дахь өрөөндөө халамцуу ирцгээв. Дариймаа дунд зэргийн нуруутай, нүдний шил нь тун зохисон, Монголд дандаа дарга хийдэг байсан, хүн загнах хоббитой, аав ээж дээрээ арван дөрөв настай охин, зургаатай хүүгээ орхиж Англид ирсэн, ганц бие туранхай бор хүүхэн. Цэндээ бол Дариймаагаас хоёр эгч, илэн далангүй яриатай, эмэгтэйчүүдийн эмч мэргэжилтэй, Эрдэнэтэд ахындаа орхисон арван зургаатай хүүгээ авчрахын мөрөөдөл болсон, дөч шүргэж яваа тарган шар бүсгүй. Энэ хоёр хамтдаа нэг өрөөнд амьдраад гурван жил гаруй болж байна.

Сэтгэл нь догдолсон Даариймаа бүсгүй “Лхагваа ямар гоё дуулдаг юм бэ, үнэхээр авьяастай хүн ондоо байдаг юм байна” гэснээ “Халуун элгэн нутгийг” аялсаар ороо нь заслаа. Хэдийгээр сайхан байсан ч таалагдсан залуутайгаа Даариймаагаас зовоод явж чадаагүй Цэндээ эх орон, ээж аавын тухай жар, далаад оны дуугаар бялхсан үдшийг дурсан мөн ороо засаж унтахаар зэхэв. Дуучин Лхагвасүрэн “Харь газар суугаа та хэд минь эх орноо санасан байгаа” гэж дахин дахин хэлсээр монгол дуунууд дуулахад тэнд байсан хүмүүс бүгд эх нутгаа санаж, ээж ааваа мөрөөссөн. Ялангуяа Лхагваа номин хар шилнийхээ цаанаас Цэндээг зэрвэс харснаа
“Амин хайртай миний ааваа
Адууныхаа бэлчээрт дуулдаг хүн байсан.
Бага насанд сэтгэлд хоногшоод
Баргил хоолойтой дуучин хүн байсан.
Миний аав адуучин хүн
Миний аав дуучин хүн” гээд уянгалуулахад хөдөө буй малчин ааваа тэрээр санан нулимсаа арчин суусан билээ.

Дариймаа гэрэл унтраахдаа
-Манай Монгол үнэхээр сайхан шүү. Гэртээ очиж нэг сайхан жаргах юмсан. Энд зөвхөн мөнгө, мөнгө гэсээр хүн шиг ч амьдарч чадахгүй юм. Өнөө шөнө ч сайхан дуу сонсчихсон сайхан зүүдлэх байх даа. Гэхэд нь Цэнд
-Хэлээд яах вэ? Эх орондоо очсон мэт л зүүдлэх биз... Хүний газар хөгшрөх нь хоёулаа хэмээн хариулаад дэрээ янзлаад нуруугаа харуулан хэвтэв.

Хэвтэв үү, үгүй юу Цэнд нам унтжээ. Үүр шөнөөр тэрээр ам нь хатчихсан сэрч крантны хүйтэн ус залгилаад орондоо ортол Даариймаа зүүдэндээ ярьж байх юм. “Битгий л дээ, намайг орхичхоо ч дээ. Гуйж байна шүү дээ, боль л доо, боль л доо, боль л доо” хэмээн ихэд бачимдсан янзтай Даариймаа толгойгоо сэгсрэнэ. Цэндээ “Хөөе Даагий” гэж дуу султайхан найзаа дуудснаа, сэрээчихвэл нэг л эвгүй санагдаад нүдээ анив. Даариймаа янцаглах, үглэх нь хослон зүүдэлсээр, “Намайг битгий барилдаа, гуйж байна шүү дээ, би ингээд явчих ий, тэгэх үү, битгий л дээ. Би явахгүй ээ”...

“Энэ чинь одоо даруулаагүй удхаар даралт нь ихсдэг юм болов уу, бааранд түрүүн хоёр залуутай танилцахад нүүр өгөхгүй маяглаад байсан” хэмээн бодтол Цэндийн хөх инээд ч хүрэх шиг. Даариймаагийн янцаглах нь түргэсэн “Би зүүдлээд байна уу, ямар аймаар юм бэ? Би хаа байна аа. Энд амьдарч чадахгүй ээ. Надад давчуу байна. Би яанаа, үхлээ ш дээ, чадахгүй нь ээ” хэмээн бүр байж ядаж байгаа бололтой.

Цэндийн нойр хулжиж, найзыгаа очиж нэг дугтарч дуугай болгон хөнжилдөө дахин шургав. “Хааны албаас хавчихын алба хэцүү гэхчээр манай хүүхнүүдийн амьдрал хэцүү юм аа. Би нөхөрт гарлаа гэж архичинтай сууж амьдралаа балалсан. Одоо энд амьдралаа бодоод зугтаад иртэл бас үгүйлэгдээд байх. Өөрийн эрхгүй л нэг хөгшинтэй танилцсан ч аз жаргалтай биш л байна шүү дээ, би.” Цэнд ийнхүү элдвийг бодон өөрийгөө оролдсоор үүр цайлгав.

Маргааш нь хоёулаа амарсан учир өдрийн нэг цаг өнгөрөөж аажуу тайван босцгоон шөлтэй хоол хийгээд хамтдаа идэж суухдаа Цэнд найзынхаа нүд рүү харж, ёжтойгоор
-Чи өчигдөр их л эвгүй зүүдлээд байх шиг байсан гэж асуутал Даариймаа
-Харин тийм байх аа, баригдаад Монгол явчихлаа гэж муу ёрын зүүдэлдэг байгаа, түй, түй хэмээн ширээ тогшив.
-Аанн гэж Цэндээ дуу алдан, хойноос нь “Аймаар юм” хэмээн аажуухан бувтнаснаа ширээ бас тогшин хоолоо халбагадав.

2007.02.22
20.58

2 comments:

Confidence of Youth said...

Таны үг чинь хурц ухаан чинь тунгалаг байх болтугай. Гоё өгүүллэг болж.

Anonymous said...

bas l ewgui sanagdaj negiig bodoh uguulleg baina daa