Thursday, 1 February 2007

Сумын хайр

Баруун аймгийн нэгэн сумын дунд сургуульд хайр сэтгэл морилж, 1А-гын Бат, 1Г-ийн Сувдаагаар хэлбэржин, арван нэгэн жил зүрх сэтгэлд нь төлжсөн аж. Хэдийгээр жинхэнэ хайрын хамаг шинж илэрсэн боловч Бат хөвүүн үнэнээ хэлж чадалгүй, хайр сэтгэлдээ эргэлцсээр явахад нь Сувд охин нийслэлийн нэгэн хувийн дээд сургуульд суралцахаар оджээ.

Тийнхүү 10-р ангиа төгсөөд адуучин болсон Бат өвлийн эхэн сарын нэгэн өдөр сум орж Сувдаагийн сураг сонсчихоод дотроо ингэж яруу өгүүлэв.

Сум орж сургийг чинь сонсоод ч, Сугар эмээтэй чинь очиж уулзаад ч, сурсан сургуулийнхаа дэргэдүүр өнгөрөөд ч, гансарсан гунигтай сэтгэлээ би ганцаар тайлж чадахгүй юм.

Хүрлийн харагдах Баруун уул хайр дутсан мэт гонсойж, харанхуй бүрий болоход хачин их ганцаардана. Цасан шуурга тавьж айлын яндангууд шуугуулахад хашааны мухар дахь гялгар уут шонгийн гэрэлд ёлтойно.

Жиндүү өвлийн үдэш
Жингэрийн гүйдлээр чангарч
Жинхэнэ миний хайр
Зүүний үзүүр мэт дотогшлоно.

Хэрэв хайр гээчийг хэлэлцсэн бол хоёрдох сэтгэлгүй уулзахсан. Холын тэртээх хот хөндий надад санагдахгүйсэн.

Хашаанд уяатай бор морь хөдөөгийн талаа зүүрмэглэхэд харанхуйд бачимдсан миний сэтгэл...хаашаа ч хамаагүй давхимаар...

Эрт босож талаар давхиад ч
Эргэж харалгүй сумаас зугтаагаад ч
Жигүүртэн шувууны араас дагаад ч
Жижигхэн чамаасаа зугтаж чадахгүй юм
.”

Хайраа сэтгэлээ гэж...

2007.01.29.

1 comment:

chono said...

nudend haragdtal saihan bichjee.